Introdución
A carga de rotura dun cable de aceiro é un dos parámetros máis críticos na enxeñaría de aparellos. Entender como calculalo con precisión garante operacións de elevación seguras e o cumprimento dos estándares da industria como ISO 2408 e EN 12385.
Que é a carga de rotura?
A carga de rotura, tamén coñecida como forza de rotura mínima (MBF), é a forza máxima que pode soportar un cable antes do fallo. Normalmente exprésase en kilonewtons (kN) ou toneladas (t).
Factores clave que afectan a carga de rotura
- Resistencia á tracción do fío:Normalmente oscila entre 1570 N/mm² e 2160 N/mm².
- Construción da corda:O número de fíos, fíos por fíos e o tipo de núcleo afectan a resistencia á rotura.
- Factor de recheo:A proporción da área da sección transversal metálica-a área circunscrita da corda.
- Factor de perda de xiro:Explica a redución da resistencia debido ao enrolamento helicoidal dos fíos.
Fórmula de carga de rotura
A carga de rotura teórica F pódese calcular como:
F = K × d² × R₀ / 1000
Onde:
- F= Carga de rotura mínima (kN)
- K= Factor empírico dependendo da construción da corda (normalmente 0,3-0,55)
- d= Diámetro nominal da corda (mm)
- R₀= Resistencia nominal á tracción dos fíos (N/mm²)
Exemplo práctico
Para un cable de aceiro 6×36WS-IWRC de 20 mm de diámetro cunha calidade de 1960 N/mm²:
F=0.40 × 20² × 1960 / 1000=313.6 kN (aproximadamente 32 toneladas)
Consideracións de seguridade
Aplique sempre un factor de seguridade (normalmente 5:1 para elevación xeral, ata 10:1 para elevación de persoal) ao determinar o límite de carga de traballo (WLL).
Conclusión
O cálculo preciso da carga de rotura é fundamental para as prácticas seguras de aparello. Consulte sempre as especificacións do fabricante e as normas relevantes ao determinar a capacidade da corda.
